All Stars en erotiek

Mijn favoriete schoenen - mijn All Stars - zijn definitief kapot. Het is zo erg dat als ik gewoon stilsta in een plasje, het vocht door de zool tot in mijn sokken dringt. Toch weiger ik voorlopig om er afscheid van te nemen. Het heeft iets rebels om met kapotte schoenen en natte sokken rond te lopen. Echt aangenaam is het niet en je krijgt er stinkvoeten van, maar het geeft mij het gevoel dat ik leef. Het brengt mij ook een stukje dichter bij hoe een dakloze zich moet voelen. Ben ik geen waaghals? Ik heb altijd veel empathie gehad, geloof ik. Als kind probeerde ik soms opzettelijk volledig naakt en zonder lakens te slapen, om me zo in te beelden hoe het voelde om dakloos te zijn. Meestal hield ik dat niet lang vol, maar ach, ik heb het tenminste geprobeerd. (PS: Ik denk steeds met weemoed terug aan de treinrit naar de luchthaven toen onze gezichten zo dicht bij elkaar waren dat jouw warmte mijn hart deed smelten.)

Nieuwe fiets

Nee, ik heb geen nieuwe fiets. Ik heb je beloofd dat ik over mijn nare droom van afgelopen nacht zou vertellen. Die ging als volgt. Ik werkte in hetzelfde fabriek waar ook mijn vader werkte. Toen ik op het terrein aankwam, zag ik mijn vader van de tegenovergestelde kant aankomen. Hij zat op de fiets en duwde met zijn vrije hand een andere, splinternieuwe fiets voort. Dat lijkt weinig bijzonder, maar die droom is betekenisvol. Als puber ging ik af en toe naar mijn vader in het weekend. Hij was op dat moment samen met een vrouw die nog drie andere kinderen had, waaronder twee jongens, ouder dan mij. Op een dag was ik daar en zag ik dat hij twee coole mountainbikes voor hen gekocht had. Ik reed in die periode op een versleten BMX die uit elkaar viel als je er nog maar naar keek. Waarom kregen zij een nieuwe fiets en ik - zijn bloedeigen zoon - niet? Ik kreeg toen zoveel buikpijn omdat ik mij overbodig en ongewenst voelde en ben ergens op een bed gaan liggen tot ik in slaap viel. (PS: Ik denk steeds met weemoed terug aan de treinrit naar de luchthaven toen onze gezichten zo dicht bij elkaar waren dat jouw warmte mijn hart deed smelten.)

Discovery is klote

In de cardiozone in de gym hangen verschillende televisieschermen en één kanaal is altijd afgestemd op Discovery. Die zender gaat over onze planeet. Ik weet niet hoe ik het anders moet omschrijven. De schoonheid van onze planeet die op alle mogelijke manieren ontdekt wordt, zoiets. In werkelijkheid gaat elk programma over een of andere klootzak die de aarde naar de klote helpt. Bijvoorbeeld door olieboringen of het met colonnes van pseudo-avonturiers betreden van ongerepte gebieden. Daarstraks ging het over overleven in extreme landschappen, met zo'n Rambo-figuur die doodleuk een levende schorpioen de kop en staart afsnijdt om hem daarna op te eten. Gewoon voor de show. Kijk, ik ben een alfamannetje. Walgelijk vind ik dat. (PS: Ik denk steeds met weemoed terug aan de treinrit naar de luchthaven toen onze gezichten zo dicht bij elkaar waren dat jouw warmte mijn hart deed smelten.)

De kunst van erotiek

Weet je nog dat ene boek in die kunstboekenwinkel in Antwerpen? Natuurlijk weet je dat nog! Voor mij was het werkelijk een openbaring om te zien dat jij daar oprecht in geïnteresseerd was. En dat je mij niet pervers vond omdat ik er zo aandachtig in bladerde. Meer nog: dat je mij aanmoedigde om het te kopen en zelfs hielp in mijn zoektocht naar het mooiste exemplaar. Vandaag heb ik dat boek voor het eerst grondig bestudeerd. Achterin staat telkens een beknopte beschrijving van het werk en een verklaring van de symboliek. Niet te academisch, maar wel informatief genoeg om nog iets bij te leren. Ik ben een lijstjesfreak, dus heb ik een (voorlopige) top drie samengesteld (in willekeurige volgorde) van mijn favoriete werken. Terwijl ik dit schrijf merk ik trouwens dat alle drie de kunstenaars een naam hebben die een variant is op "Frans". Zou dit toeval zijn...?

- Two Figures van Francis Bacon
- Die Sünde van Franz von Stuck
- Meditation van Francesco Clemente

 Welke vind jij het mooist?

(PS: Ik denk steeds met weemoed terug aan de treinrit naar de luchthaven toen onze gezichten zo dicht bij elkaar waren dat jouw warmte mijn hart deed smelten.)