Altijd liever

Je hebt me gefopt. Je hebt een gedicht van Bart Moeyaert op slinkse wijze veranderd en ik had het niet eens door, omdat ik het origineel natuurlijk nog niet kende, maar na vandaag wel. Waar jij blijf liever hebt geschreven staat er in de oorspronkelijke versie altijd liever. En toen ik je vroeg of daar een betekenis achter zat, zei je ja. Dat brengt me in de war. De rest van de gedichten heb ik ook gelezen. Omdat ik nood had aan wat positiviteit, dacht ik die roodglinsterende verzameling van liefde eens vast te pakken. Het zal wellicht geen toeval zijn, maar het beste gedicht staat op pagina 17 (een priemgetal, ik houd van priemgetallen, het zijn de anarchisten van de wiskunde). Mocht je niet weten wel gedicht ik bedoel, dan plak ik het hieronder even:

Een

Ik kijk me aan
en glimlach niet,
zou niet weten
naar wie.
Ik weet alleen
wat ik hier
in de spiegel zie.
Mijn spiegelbeeld
lijkt voor altijd
het enkelvoud
van eenzaamheid.

Beloven = doen

80.235. Zoveel woorden tellen de tien verhalen die ik voor de Harland Awards moet lezen en beoordelen. Ik heb er totaal geen zin in, maar ik heb het beloofd en een wijs man zei ooit: beloven = doen. Over ongeveer een maand moet ik naar Amsterdam om samen met de andere juryleden te besluiten welk verhaal de winnaar wordt. Dit is een belangrijke taak. De Harland Awards - weliswaar al verschillende keren van naam veranderd sinds de eerste editie in 1976 - wordt binnen het genre van Nederlandstalige horror, science-fiction en fantasy beschouwd als de belangrijkste prijs.

Delicatesse

Morgen heb ik een afspraak in het ziekenhuis om een scan te laten nemen van die bol in mijn bil. Ik ben er tamelijk gerust in. Om eerlijk te zijn kan ik me moeilijk voorstellen dat het kwaadaardig is. Anderzijds denk ik soms: Laat dit gezwel maar groeien en woekeren en mij van binnenuit verteren want het enige wat ik ben, is een delicatesse voor de dood. Waarschijnlijk denk ik er binnenkort anders over, want naar het schijnt heeft het leven zoveel moois te bieden.