Deugddoende hoofdpijnen

Hoewel ik afgepeigerd ben, wil ik toch nog even kwijt hoe mijn dag was. Vandaag was dus de grote dag waarop wij - juryleden - het winnende verhaal van de HA zouden bepalen. Die vergadering ging in Utrecht door en het was een hele onderneming om daar te geraken. In het kort: een tramrit, drie treinritten (want werken aan het spoor) en dan nog een eindje te voet. De dag begon al in mineur want de eerste trein stond in panne (iets met deuren die niet opengingen) en werd afgelast nog voor hij vertrokken was. Dat betekende dus dat ik een uur later ter plaatse zou arriveren en de lunch zou missen. Op zich vond ik dat niet zo'n groot probleem. Als vegetariër heb ik uit voorzorg altijd een knapzak vol versnaperingen bij (sorry voor deze Jommeke-uitdrukking, maar ik kon het niet laten).

Normaal zou ik Yarrid - dat is een van de organisatoren van de wedstrijd en tevens bestuurder van de Stichting ter bevordering van het Fantastische Genre - in Roosendaal vervoegen, maar wegens de technische problemen ontmoette ik hem al op het perron in Antwerpen Centraal. Hij zat namelijk op dezelfde trein. Yarrid ken ik al langer. Ik ben al een keertje bij hem blijven eten en af en toe gaan we iets drinken. Hij is een hele fijne kerel die quasi achter mijn hoek heeft gewoond (nu niet meer) en zich heel hard inzet voor het "fantastische genre". Hij is ook degene die me gevraagd heeft of ik jurylid wilde zijn.

We waren dus een uur te laat op onze locatie, maar dat maakte weinig uit. De lunch was immers nog bezig. Even later gingen we naar de vergaderzaal. Om even een beeld te schetsen: tafeltjes in een vierkant opgesteld, een camera- en geluidsploeg om alles te filmen (nadien zal er een gemonteerde versie van de vergadering online verschijnen), drie organisatoren en zeven aanwezige juryleden (van de negen). In totaal waren er 177 deelnemende verhalen die door drie voorselecteurs gelezen werden om zo tot een shortlist van tien finalisten te komen. Daaruit moesten wij dus de winnaar kiezen. Om even een indruk te geven van wie de andere juryleden waren: er was een journalist van de Standaard, de vertaalster van o.a. Twilight en Hunger Games , een redacteur van de gerenommeerde uitgeverij Luitingh-Sijthoff, de winnaar van vorig jaar, een doctor literatuurwetenschap, ...en ik zat daar als een onnozelaar tussen. (Niet echt natuurlijk.)

De jurering verliep als volgt. Elk verhaal kwam aan bod en iedereen moest vertellen wat hij/zij ervan vond. Dit duurde tamelijk lang, maar het was boeiend om de gelijkenissen en verschillen in beoordeling bij iedereen te vernemen. Het werd wel al snel duidelijk dat er slechts twee verhalen echt in aanmerking kwamen voor de overwinning. Ik had een duidelijke voorkeur. Uiteindelijk kwam het tot een stemming en mijn favoriet eindigde op de tweede plaats. MAAR.

MAAR. Beide verhalen bleken ontzettend aan elkaar gewaagd. De uitslag was dan ook zo nipt dat er een verhitte discussie ontstond. Dat was in feite ook het opzet van deze vergadering, dat er niet gewoon een rangschikking bepaald werd, maar dat er echt beargumenteerd werd waarom het ene verhaal beter/slechter was dan het andere. Ik had mijzelf voorgenomen om het pand niet te verlaten vooraleer mijn favoriet er als winnaar uitkwam. Het was namelijk het enige verhaal dat mij echt wist te verwonderen en dat mij zodanig prikkelde dat ik zelf goesting kreeg om te beginnen schrijven. Dat had ik met geen enkele andere finalist. Zowel met mijn hart als mijn verstand was ik ervan overtuigd dat er geen andere mogelijkheid was.

Dus... ik kon mijn klep niet houden. Samen met die journalist van de Standaard hebben we een vurig pleidooi gehouden om deze literaire parel te laten winnen. Er werden argumenten heen en weer geslingerd - het bleef weliswaar altijd beschaafd - en uiteindelijk kwamen we tot een stemronde. Daaruit bleek dat de stemmen gelijk verdeeld waren. Er was dus al een kentering op gang gebracht. Op dat moment overwogen we heel even om een gedeelde winnaar uit te roepen, maar uiteindelijk werd de discussie nieuw leven ingeblazen. Ik dacht, dit is het moment om een laatste salvo af te vuren om toch mijn zin te krijgen. Uiteindelijk zijn we er - mede dankzij de journalist die met mij (of ik met hem) opperde dat deze wedstrijd lef moest tonen door een "gedurfd, uniek" verhaal als winnaar naar voor te schuiven, om een standaard te zetten voor de volgende edities - in geslaagd om iemand van het andere kamp van gedacht te doen veranderen. En zo was er sprake van een tweede kentering. Mijn favoriet haalde het alsnog. Je kan je wel voorstellen dat ik ontzettend blij was dat ik niet heb opgegeven en dat ik mijn mond niet heb gehouden. (Zulke dingen vind ik te belangrijk om gewoon maar schaapachtig de meerderheid te volgen). Conclusie: uiteindelijk kon iedereen zich wel vinden in de winnaar.

Daarna wilde de filmploeg van elk van ons een interview afnemen waarin we, zonder details over onze favoriet prijs te geven, vertelden over waarom we dat ene verhaal zo fantastisch vonden. Ja, ik had dus totaal geen zin om met mijn smoel op televisie of vlog of wat dan ook te komen, dus toen ik hoorde dat ze na enkele interviews met de andere juryleden waarschijnlijk genoeg beeldmateriaal hadden, ben ik als een dief in de nacht vertrokken met het uitvlucht dat ik nog drie uur moest reizen voor ik thuis was. Dat was natuurlijk niet helemaal een uitvlucht, want het bleek effectief te kloppen.

Toeval of niet, ik zat weer op diezelfde klotetrein als vanochtend waarvan de deuren niet opengingen. Deze keer was het probleem gelukkig snel verholpen. Onderweg naar huis heb ik met mijn smartphone een pizza besteld die geleverd zou worden tegen 21.30u. Een veggie pizza. Met Pepsi. Ik was om 21u thuis, dus dat kwam perfect uit. Ik was/ben wel uitgeput. Al dat onderweg zijn en dat vergaderen heeft mij hoofdpijn bezorgd, maar het was het meer dan waard. Alles bij elkaar was dit een zeer aangename ervaring en ik ben echt trots op mezelf dat ik op de besluitvorming gewogen heb. Nu ben ik natuurlijk ontzettend benieuwd naar de auteur achter dat wondermooie verhaal. Zijn of haar identiteit wordt pas bekendgemaakt op 14 april, de Dag van het Fantastische Boek.