...liggen er nog steeds twee stukjes worteltaart te lonken in de koelkast. Ik heb de deur al tien keer open en dicht gedaan en ze blijven maar schreeuwen om opgegeten te worden. Ze ziet er heerlijk uit, die taart, zo heerlijk dat ik telkens dreig te vergeten hoe chemisch ze gisteren smaakte. Ik sluit niet uit dat ik me vanavond of morgen alsnog laat vangen en de rest opeet.
Wat ik vorige keer nog vergat te zeggen: ik vraag me af wat de betekenis is van jouw droom waarin we twee kinderen hadden die "Ga" en "Weg" heten. Heb jij daar zelf over nagedacht? Ik kan wel iets bedenken... De laatste tijd droom ik weer vaak over moord. Seriemoordenaars die mij of anderen opjagen, in uitgestrekte bossen of verlaten huizen. De dood en seks zijn vaak terugkerende thema's in mijn dromen. Net zoals Zulu. Vannacht heb ik gedroomd dat we ergens in een klein dorpje op de Noordpool leefden. Zulu wilde buitenspelen, maar ze geraakte vastgevroren in de sneeuw en ik zag haar lijkje liggen terwijl er een andere kant in de buurt was. Pierrot'ke misschien?
Twee films heb ik vandaag gezien. Dat is al een tijdje geleden. Zonet zag ik Mother! met Jennifer Lawrence. Niet geslaagd wat mij betreft. Te veel allegorische spitsvondigheden en amper aandacht voor de spanningsboog. De film duurde ook nog eens ruim twee uur, wat het lastig maakte om geboeid te blijven tot het slot. Wat vind jij van pulpfilms? Ik heb daar wel een zwak voor, eerlijk gezegd. Je moet voor de grap eens "Tokyo Gore Police" ingeven bij Google images, dan zie je screenshots van één van de meest bizarre films die ik ooit gezien heb. Mochten de screenshots je benieuwd maken, ik heb de film op dvd ;-).
Misschien werk ik dat navelpluisgedoe nog wel uit tot een volwaardig verhaal. Ik heb al een invalshoek gevonden, denk ik. Het jongetje had een tweelingbroer, maar die overleed op een dag aan een nare ziekte. Toen ze hem gingen begraven, legde het jongetje zijn knuffel bij zijn broertje in de kist, zodat hij niet alleen hoefde te zijn in de dood. Sindsdien voelde het jongetje zich erg eenzaam. Zelf had hij geen knuffel meer waarbij hij troost kon zoeken en hij miste zijn broertje met wie hij altijd verstoppertje speelde. Deze keer zou hij hem nooit meer terugvinden... Om dat onaangename gevoel in zijn buik te verdrijven, begon hij er spiraaltjes op te tekenen. Zoiets? De rest van het verhaal ken je al. Het mag trouwens ook een meisje zijn, hoor. Freya vind ik wel een mooie naam.
Ik overweeg om een roman te (proberen) schrijven. Veel mensen denken dat een roman een romantisch boek is. Onnozel, hè?
Ik heb zin in een Garden Lovers pizza van de Pizzahut. Met een blikje Pepsi erbij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten