Teletijdmachine

Als je een teletijdmachine had, naar welk jaartal zou je dan flitsen? Naar het verleden of naar de toekomst? Ik zou terugkeren naar de jaren '80. Die heb ik gedeeltelijk meegemaakt als kind, maar niet echt bewust. Ik zou ze graag opnieuw beleven, maar dan als twintiger. Mij uitdossen met een Hawaïaans hemd, een lange jas met brede panden, opvallende sneakers, mijn haar achteruit kammen met lak, een oorbel insteken (oké, die heb ik al, maar ik zou een exemplaar nemen in de vorm van een omgekeerd kruisje aan een hanger) en cool wezen terwijl het liedje Silent Running van Mike & The Mechanics uit mijn walkman stroomt. En dan zou ik er ongeveer uitzien als deze kerel uit een van mijn favoriete films: http://www.i-mockery.com/minimocks/lost-boys/8.jpg Of ik kan natuurlijk ook voor de gothic look gaan, wat denk je?

Tanden

Sylvia bekende daarstraks dat ze haar tanden wil laten bijwerken. Dat spleetje irriteert haar, zei ze. Ik heb haar verzekerd dat er niets mis is met haar tanden, maar haar besluit lijkt vast te staan. Het is grappig, elke keer als Dirk er niet is (hij is deze middag misselijk naar huis gegaan) en wij alleen aan onze bureau zitten, begint ze over van alles en nog wat te praten. Meestal over de shit die ze heeft meegemaakt. Om een of andere reden vertellen mensen graag over hun shit tegen mij.

Enya

Gisteren hoorde ik toevallig dat ene liedje van Enya weer: Only Time. Ik heb dat voor het eerst bij jou thuis gehoord. Net zoals toen greep het mij onmiddellijk naar de keel. Nu kreeg ik er zelfs kriebels van in mijn buik en ik moest voortdurend aan jou denken. Deze avond staat het al de hele tijd op repeat. Ik speel trouwens met het idee om voor Kenza een mixtape te maken. Ze geeft mij de indruk dat ze worstelt met zichzelf en zich onbegrepen voelt, en bovendien mist ze haar vader. Als ik verdrietig bent, vind ik vaak begrip in muziek (vandaar die muur). Ik zou het niet echt troost noemen, want die liedjes versterken vaak de aanwezige emoties in plaats van ze te verzachten, maar ze geven mij wel het gevoel dat ik niet alleen ben. Zoiets wil ik ook voor Kenza. Dat ze weet dat ze niet alleen is met haar verdriet. Ik ben alleen niet zeker of ze daar wel behoefte aan heeft.

Ananasboor

Dirk heeft een tijdje terug voor mij een ananasboor op de zwarte markt gekocht. Dat is een handig instrument waarmee je schijfjes ananas kunt "opboren", met het harde middenstuk er al uit. Vandaag heb ik dus sappige ananas gegeten. Misschien wel mijn favoriete stuk fruit. Of toch op zijn minst top drie. Voor de grap zette ik de boor op mijn hoofd en vroeg wie er graag een "schelleke kop" wou. Ken je dat, kop van de beenhouwer? Volgens mij is dat, naast blokpaté, het goorste stuk charcuterie dat er te verkrijgen valt. Jezus Christus.

Stompje

Toen ik terugkwam van de psychiater moest ik even wachten aan een rood licht. Naast mij stond een man. Hij was op zijn gemak een sigaretje aan het roken. In mijn ooghoek zag ik dat er iets vreemd was met zijn pose. Toen ik opzij keek merkte ik dat hij een stompje had met daaraan twee rudimentaire vingertjes, zoals een kleine grijptang. En daarmee hield hij dus die brandende sigaret vast. Dat was echt een bizar en tegelijkertijd fascinerend zicht. Nu ik dit schrijf vraag ik me af of hij zich daar voor de grap al mee heeft gemasturbeerd. Of zijn vrouw mee heeft gevingerd. Ik durf er geld op verwedden van wel.