Hé Kim, jij hebt mij vannacht virtueel ontmaagd. Wat vind je daarvan? Trots op jezelf, veronderstel ik? Ik vond het best onwennig, maar ook wel leuk, al kan jouw pixelversie uiteraard niet tippen aan het sensuele 3D-sculptuur dat je bent. Dus ja, ik kan best geloven dat men jou op diners trakteert omdat je zulke mooie benen hebt. Ik vond het wel spijtig dat ik jouw genocideverdriet niet kon ervaren zoals het echt was. Dat heeft niks met leedvermaak te maken, maar je mag gerust weten dat jouw gevoelige kantjes iets in me losmaken. En gedeelde smart is halve smart en nu zit je daar alleen met al je tranen...
Geheimpjes
Je zult al wel gemerkt hebben dat ik overdag sommige vragen ontwijk. Nee, dat is niet omdat ik geheimen voor je heb, maar omdat ik sommige gespreksonderwerpen bewaar voor dit dagboek. Dus... waarom ik weer kortsluiting in mijn hoofd heb? Naast de andere indrukken (urbex + cybersex) kwam er gisteren nog een andere bij. Ik kreeg namelijk een bericht van een Belgische tekenaar die op korte tijd furore heeft gemaakt met zijn zombiestrips. Zijn naam ga ik hier niet vermelden (klik op de link), want stel dat die gast zichzelf googlet en op deze pagina terechtkomt... Dat willen we vermijden, nietwaar? Ik ken hem van verschillende beurzen waar we af en toe van gedachten wisselen. Hij vroeg mij gisteren of hij een verhaal van mij mag uitwerken tot een strip en of ik wat nieuw materiaal kan schrijven waar hij dan tekeningen bij zou maken. Hij wil het boek dan ergens deze zomer uitbrengen om er mee op de beurzen te gaan staan. Ik ben direct beginnen brainstormen en heb ondertussen ideeën voor vijf verhalen. Dat zou moeten volstaan. Binnenkort maar eens aan beginnen. Ja, ik weet het, ik neem veel te veel hooi op mijn vork.
Miauw
Op een of andere manier was ik vandaag nog onder de indruk van die hellehonden, gisteren. Ik zei al dat ik graag een grote Zulu aan mijn zijde had gehad om die beesten af te schrikken. Ik fantaseer trouwens regelmatig over Zulu of Bokes (mijn vorige kat) in tijgerformaat, zij het met hetzelfde karakter en liefde voor hun baasje. Hoe cool zou dat zijn om zo'n levensgrote kat in huis te hebben? Maar goed, ik dwaal af. Ik had nood aan een Siberische tijger. Ik heb je al eens verteld dat ik ooit een natuurmuseum heb bezocht (in Helsinki, geloof ik), waar zo'n opgezet exemplaar achter glas stond. Misschien klinkt het wat zweverig, maar ik voelde mij met dat dier verbonden, ook al was het al dood en was er een glazen barrière tussen ons. Dat heeft mij diep ontroerd, tot kippenvel, een krop in de keel en tranen toe. Daarstraks ben ik op youtube op zoek gegaan naar filmpjes van brullende Siberische tijgers en beeldde me dan in dat die honden snel zouden piepen van angst. Ook nu weer was ik zo aangegrepen dat de tranen over mijn wangen stroomden. Ik kan dat niet verklaren. Begrijp jij dat?
Hg
Dat is het symbool voor kwik. Kwik heb ik altijd heel fascinerend gevonden. Het enige metaal dat vloeibaar is bij kamertemperatuur en het feit dat de druppeltjes van een gebroken thermometer weer samenkomen. Enfin, je weet wat ik bedoel. Ik deed daarstraks wat onderzoek naar deze stof en kwam iets te weten wat ik graag met je wil delen: De Chinezen meenden dat kwik onsterfelijkheid bewerkstelligde: de eerste keizer Qin Shi Huangdi overleed dan ook aan vergiftiging na het consumeren van grote hoeveelheden kwikhoudende pillen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten