Voor ik mijn dagelijkse beslommeringen hier uiteenzet, wil ik toch even zeggen dat jouw berichtje van deze ochtend mij enorm veel deugd heeft gedaan. Net zoals het zien van jouw gezicht en het horen van jouw stem zonet. Daar had ik echt behoefte aan. Zo, dat is dat.
Vandaag was een rare dag en dat had alles te maken met de rare nacht die eraan vooraf ging. Ik lag pas laat/vroeg in mijn bed (lees: zetel). Met Zulu'ke lang uitgerekt tussen mijn benen. Zoals ik zei probeer ik van de Valium af te blijven, wat eigenlijk zeer goed lukt, maar er zijn altijd momenten waarop ik dat groene genot echt nodig heb. Zoals vannacht dus. Dat maakte dat ik redelijk loom was deze ochtend en alles een versnelling trager ging. Ontbijten leek een eeuwigheid te duren.
Mijn dag stond in het teken van jureren voor de Harland Awards. Toen ik zei dat ik het niveau na vijf verhalen redelijk teleurstellend vond, kreeg ik eindelijk een verhaal te lezen dat op alle vlakken een schot in de roos was: taalgebruik, plot, personages, symboliek, sfeer. In één ruk heb ik het uitgelezen en dat was een aangename gewaarwording. Nog vier verhalen te gaan en dan kan ik een eindbalans opmaken, maar dit verhaal zal - zo voorspel ik - moeilijk te kloppen zijn. Ik ben benieuwd hoe de andere juryleden hier tegenaan kijken.
Over lezen gesproken. Ik worstel enorm met Lolita. Om eerlijk te zijn vind ik de schrijfstijl een catastrofe. Ja, de auteur heeft het uitzonderlijke talent om poëtische beelden op te roepen en het verhaal op zich is natuurlijk een taboe om u tegen te zeggen, iets wat ik waardeer. MAAR. Het proza is echt zo zwaar dat het ten eerste niet meer aangenaam is om te lezen en ten tweede zijn doel voorbij schiet. Het constant toepassen van dezelfde techniek verlamt mij als lezer volledig. Less is more is hier echt van toepassing, volgens mij. Ofwel ben ik een idioot die het niet gewoon is om "echte literatuur" te lezen. Natuurlijk weet ik dat dat niet klopt, want er zijn zoveel klassiekers met een ander idioom dat mij veel beter ligt. Een kwestie van smaak misschien? Nochtans ben ik bijna door het boek heen, maar het voelt als een martelgang en ik merk dat ik de nimfijn liever links zou laten liggen om in een ander boek te beginnen. Ik hoop dat ik je daarmee niet beledig, want ik weet dat het boek voor jou een bijzondere plaats inneemt. Sowieso ben ik van plan om het uit te lezen, al was het maar omdat ik het beloofd heb.
Andere spectaculaire dingen die ik vandaag gedaan heb: vier tassen thee gedronken (normaal hanteer ik een maximum van drie), een aflevering van The Fall gekeken op Netflix, een magazine in mijn brievenbus gevonden waarin een nieuw verhaal van mij gepubliceerd is en mij niet gewassen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten